
Είναι σίγουρα ο πιο διάσημος οργασμός στην ιστορία. Κι όμως, δεν υπήρξε ποτέ. Η σκηνή όπου η Μεγκ Ράιαν «εξηγεί» μέσα σε ένα εστιατόριο γιατί ένας άνδρας δεν μπορεί ποτέ να είναι σίγουρος αν μια γυναίκα απολαμβάνει αληθινά το σεξ μαζί του, αποκάλυψε ένα από τα πιο ...
καλά κρυμμένα γυναικεία μυστικά, κάνοντας αρκετούς επίδοξους εραστές να χάσουν τον ύπνο τους.
Μια σκηνή που οι περισσότερες από εμάς έχουμε παίξει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή μας. «Χθες είχα μια πολύ δύσκολη ημέρα. Πήγα τα παιδιά στο σχολείο, μετά έφυγα τρέχοντας για τη δουλειά, σουπερμάρκετ, ύστερα έπρεπε να διαβάσω τα παιδιά και να προετοιμαστώ για τη σημερινή σύσκεψη. Και δεν έφταναν όλα αυτά, πέφτοντας κατάκοπη στο κρεβάτι, έπρεπε να ικανοποιήσω και τις ορέξεις του Πέτρου. Μετά από τέτοια μέρα πώς ήταν δυνατόν να το απολαύσω πραγματικά; Φυσικά και προσποιήθηκα». Η δύσκολη καθημερινότητα της 35χρονης Σοφίας είναι η καθημερινότητα χιλιάδων γυναικών στον πλανήτη. Κι ακόμη κι αν δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι η καθημερινότητα είναι υπεύθυνη για το γεγονός ότι 6 στις 10 γυναίκες (παραδέχονται πως) έχουν προσποιηθεί οργασμό τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους*, σίγουρα έχει κι αυτή το μερίδιό της.
Η προσποίηση όμως δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο των παντρεμένων γυναικών που απλώς δεν έχουν πάντα χρόνο να στριμώξουν το σεξ (και την απόλαυση που αυτό προσφέρει) στο 24ωρό τους. Μπορεί να συμβεί σε κάθε ηλικία και σε κάθε φάση της ζωής μας, από τη συνεύρεση μιας βραδιάς μέχρι τη σχέση μιας ολόκληρης ζωής.
Γυναικείος οργασμός, κατάκτηση αλλά και ενοχή
Μέχρι πριν απο μερικές εκατοντάδες χρόνια, κανένας άνδρας δεν κινδύνευε να χαρακτηριστεί «κακός εραστής» αν δεν κατάφερνε να ικανοποιήσει σεξουαλικά τη γυναίκα του. Σημασία είχε μόνο η δική του ευχαρίστηση και, φυσικά, η αναπαραγωγή του. «Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα ‘προσαρμόζεται’ ανάλογα με τους ηθικούς κώδικες κάθε εποχής. Οι άνθρωποι με την παρέλευση των χιλιετιών πέρασαν από το κυνήγι της αναπαραγωγής στο κυνήγι της ηδονής. Κάτω από αυτό το πρίσμα, η γυναίκα μπήκε στην αναζήτηση της απόλαυσης. Οι θρησκευτικές αντιλήψεις ενοχοποίησαν αυτή την τάση αναγκάζοντας γυναίκες και άνδρες να προσποιούνται στην σεξουαλική του συνεύρεση», υπογραμμίζει ο σεξολόγος Κώστας Ρωμανός¹. Δεν μας έφταναν όμως οι ενοχές με τις οποίες μας προικοδότησε η θρησκεία, ήρθε και η «τυραννία της ικανοποίησης»: «Τα Μ.Μ.Ε συνεπικουρούμενα από τις φαρμακευτικές εταιρείες αντικατέστησαν ή προστέθηκαν στις ήδη υπάρχουσες θρησκευτικές αντιλήψεις. Οι ταινίες πορνό και η διογκούμενη διεθνής πορνεία οδήγησαν το σημερινό άνθρωπο να αδυνατεί να προσαρμοσθεί σε όλες αυτές τις ετερόκλητες συνθήκες. Ενοχές από τη μία, ‘απελευθέρωση’ από την άλλη. Η γυναίκα κυνηγά συγκλονιστικούς και επαναλαμβανόμενους οργασμούς, ο άνδρας έντρομος αδυνατεί να την παρακολουθήσει, με αποτέλεσμα την κατάθλιψη ή την προσποίηση να είναι το αποτέλεσμα της ανθρώπινης σεξουαλικότητας», καταλήγει ο ψυχολόγος.
Μια απάντηση στην επιθυμία του άλλου (και όχι μόνο)
Όσες όμως κι αν είναι οι θρησκευτικές ή κοινωνικές αιτίες που μας κάνουν να ψευδόμαστε τη στιγμή της κρίσης, στην μικροκλίμακα του κρεβατιού μας, η επιθυμία μας να ικανοποιήσουμε το σύντροφό μας είναι ένας λόγος με ιδιαίτερη βαρύτητα. Κι αν αναζητάτε ένα συγκεκριμένο προφίλ γυναίκας, μάλλον θα δυσκολευτείτε να βγάλετε κάποιο ασφαλές συμπέρασμα. «Δεν έχουν παρατηρηθεί χαρακτηριστικές διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες γυναικών, εκείνες που προσποιούνται και εκείνες που δεν προσποιούνται. Δεν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο προφίλ γυναίκας. Και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για συμπεριφορές που οφείλονται στις παλαιότερες εμπειρίες του ατόμου αλλά και στην επικοινωνία του ζευγαριού», λέει η Χριστίνα Καλογιάννη.
Πότε είναι κακό;
Αν και «είναι αυτονόητο ότι ο βαθμός της προσποίησης αποκαλύπτει το βαθμό παραίτησης από την προσωπική απόλαυση», όπως τονίζει ο Κώστας Ρωμανός, θα ήταν λάθος να καταδικάζαμε την προσποίηση αυτομάτως ως επικίνδυνη για τη σχέση μας. Η σεξολόγος Χριστίνα Καλογιάννη τραβά τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην «αθώα» και την «προβληματική» προσποίηση: «Αν μία γυναίκα δεν παίρνει καθόλου ευχαρίστηση από την ερωτική πράξη, το μόνο σίγουρο είναι ότι κάτι δεν πάει καλά είτε στη σχέση της, είτε στη σεξουαλικότητά της. Όποιοι κι αν είναι οι λόγοι για τους οποίους συνεχίζει να έχει ερωτικές επαφές με τον σύντροφο της, αν δεν έχει καμία ευχαρίστηση πάνω στο σεξ, κινδυνεύει άμεσα να αναπτύξει αρνητικά συναισθήματα απέναντι στην ερωτική πράξη, στον εαυτό της ή στον σύντροφο της. Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ότι προσποιείται αλλά ότι δεν δίνει την δέουσα σημασία στο τι έχει ανάγκη η ίδια.
Στις περιπτώσεις όπου η γυναίκα παίρνει ευχαρίστηση από την ερωτική πράξη αλλά δεν καταφέρνει να φτάσει σε κορύφωση (κάποιες φορές, πολλές φορές ή και ποτέ), η προσποίηση του οργασμού έχει να κάνει με δύο διαφορετικές πεποιθήσεις. Είτε έχει την πεποίθηση ότι οι ‘καλές και επιθυμητές γυναίκες’ έχουν οργασμό σε κάθε ερωτική επαφή, είτε πιστεύει ότι ο άντρας της θα πληγωθεί αν καταλάβει ότι δεν κατάφερε να την φέρει στο ύψιστο σημείο. Η διαφορά εδώ, σε σχέση με την γυναίκα που δεν παίρνει καθόλου ευχαρίστηση, είναι ότι ζει την ερωτική πράξη σαν ένα θεμιτό και ευχάριστο γεγονός. Δεν θα χαρακτήριζα αυτές τις περιπτώσεις προβληματικές, διότι δεν κινδυνεύει κανένας από τους δύο συντρόφους να βλάψει τη σεξουαλικότητά του ή τον ερωτισμό του».
Συχνά μάλιστα η προσποίηση μπορεί να ανοίξει το δρόμο και προς τη δική μας απόλαυση, συνεχίζει η σεξολόγος: «Καμιά φορά είναι βοηθητικό για μία γυναίκα να προσποιηθεί ότι παίρνει ευχαρίστηση κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης. Όταν κινεί το σώμα της, τεντώνει τους μυς της, γέρνει πίσω το κεφάλι της και αυξάνει τη συχνότητα της αναπνοής της, τότε αυξάνονται οι καρδιακοί χτύποι, η αρτηριακή πίεση και εκκρίνονται ορμόνες. Όλη αυτή η δραστηριοποίηση του σώματος δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες ώστε, εάν η γυναίκα αφεθεί στις αισθήσεις της, από την μία να νιώσει περισσότερη ευχαρίστηση και από την άλλη να ευνοηθεί ο ερχομός του οργασμού». Γι’ αυτό και το «μαύρο» που βλέπουν πολλοί στην προσποίηση, μπορεί υπό το κατάλληλο πρίσμα να πάρει κι άλλες αποχρώσεις. Τις αποχρώσεις του αληθινού οργασμού.
Οι άνδρες τι λένε γι’ αυτό;
Πίσω από τη συχνά αμήχανη ερώτηση «σου άρεσε;» ή από βλέμματα που επιθυμούν να γίνουν διαπεραστικά, οι άνδρες πασχίζουν να καταλάβουν αν αυτό που μόλις ζήσαμε ήταν μια εμπειρία ευχάριστη ή κάτι που θα θέλαμε να ξεχάσουμε. Ναρκισσισμός (όπως σπεύδουμε να τους κατηγορήσουμε) ή κάτι άλλο; «Για ποιο λόγο θα έπρεπε να θεωρήσουμε στοιχείο ναρκισσισμού το ότι απολαμβάνουμε την πράξη περισσότερο όταν την απολαμβάνουμε μαζί με το σύντροφο μας; Προσωπικά θα προτιμούσα να το χαρακτηρίσω στοιχείο μίμησης (πιο εύκολα μπορώ να αποκτήσω μία συμπεριφορά αν μιμηθώ την συμπεριφορά κάποιου απέναντι μου) και στοιχείο αποδέσμευσης από το άγχος που προκαλεί η σκέψη «το κάνω σωστά;» (αν ο σύντροφός μου το απολαμβάνει τότε σίγουρα το κάνω σωστά!). Είναι πιο εύκολο να αφεθεί κανείς στις αισθήσεις του αν δεν χρειάζεται να σκέφτεται ποια θα είναι η επόμενη κίνησή του, αν δεν έχει αμφιβολίες για αυτά που κάνει και αν το μόνο που χρειάζεται είναι να ακολουθήσει το ένστικτο του», υποστηρίζει η σεξολόγος Χριστίνα Καλογιάννη.
Ωστόσο, η προσπάθεια είναι περιττή όταν η διάθεσή μας είναι να σκύψουμε πραγματικά πάνω στις ανάγκες του άλλου: «Κάποιοι άντρες είναι διατεθειμένοι να προσπαθήσουν να καταλάβουν τι συμβαίνει και ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες της συντρόφου τους», λέει η Χριστίνα Καλογιάννη. «Αυτοί οι άντρες, από τη στιγμή που θα πάρουν την επιβεβαίωση ότι η σύντροφός τους είναι συνολικά ικανοποιημένη από τη σεξουαλική τους ζωή και ότι δεν ζητά κάτι περισσότερο, δεν θα έχουν ανάγκη από έναν προσποιητό οργασμό. Για τους υπόλοιπους, νομίζω ότι είναι ζωτικής σημασίας κάποιες στιγμές να βλέπουν τη σύντροφό τους να τραντάζεται από ηδονή, ακόμη και αν αυτό δεν είναι παρά ένα ψέμα».
Τουλάχιστον, όχι στον εαυτό μας
Ακόμη όμως κι αν καταφέρνουμε να «κοροϊδέψουμε» το σύντροφό μας ότι απολαμβάνουμε τις στιγμές μας μαζί του, σε αυτόν που σίγουρα δεν μπορούμε να προσποιηθούμε, είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. «Όλοι μας γνωρίζουμε πολύ καλά τι είναι αυτά που απολαμβάνουμε στη ζωή και τι όχι. Ο χρυσός κανόνας λέει να ακούμε πάντα τη φωνή μέσα μας που μας καθοδηγεί προς τις ευχάριστες για εμάς εμπειρίες. Το να αφουγκράζεται κανείς το σώμα του και την επιθυμία του είναι το πιο σημαντικό κομμάτι του ερωτικού παιχνιδιού», λέει η ψυχολόγος.
Γι’ αυτό κι αν βαρεθήκαμε να παίζουμε αυτή τη μονότονη παράσταση, είναι ώρα για περάσουμε στην δεύτερη πράξη: «Ο κατάλληλος τρόπος για να αναδειχθεί ένα σοβαρό θέμα σε μια σχέση είναι να επικοινωνούμε χωρίς ο ένας να κατηγορεί τον άλλον. Αποφασίζω να μιλήσω για το τι μου συμβαίνει χωρίς να περνώ στην επίθεση ούτε εναντίον του εαυτού μου, αλλά ούτε και εναντίον του άλλου. Προσπαθώ με τις λιγότερες δυνατόν ενοχές να εκφράσω τα προβλήματά μου, αποφεύγοντας να ενοχοποιήσω το σύντροφό μου. Δύσκολο αλλά είναι η ενδεδειγμένη λύση», λέει ο Κώστας Ρωμανός.
Και, κυρίως, να πετάξουμε το σενάριο και να ακούσουμε το ένστικτό μας. Αυτό δεν προσποιείται ποτέ.
Και οι άνδρες προσποιούνται οργασμό
Κι όμως, δεν έχουν μόνο οι γυναίκες το προνόμιο της προσποίησης. Σε μελέτη που έγινε στο Κάνσας, όπου πήραν μέρος φοιτητές του Πανεπιστημίου, διαπιστώθηκε ότι και οι άνδρες προσποιούνται οργασμό. Και μάλιστα όχι ένα ευκαταφρόνητο ποσοστό αλλά το 28% αυτών. Ο λόγος που το κάνουν είναι γιατί θέλουν να βάλουν τέλος στη σεξουαλική πράξη αποφεύγοντας όμως να πληγώσουν τη σεξουαλική του παρτενέρ.



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Για να αποφευχθούν περιπτώσεις εμφάνισης υβριστικών σχολίων ή άλλων ποινικά κολάσιμων πράξεων, όλα τα σχόλια πριν δημοσιευτούν ελέγχονται.
Παρακαλούμε μην αποστέλετε πληροφορίες άχρηστες προς τη λειτουργία του συγκεκριμένου blog.
Τα μηνύματα είναι προσωπικές απόψεις των αποστολέων και σε καμία περίπτωση δεν εκφράζουν τους δημιουργούς ή διαχειριστές της συγκεκριμένης σελίδας.