Ήταν 14 Ιουλίου το 1992 όταν ο Θάνος Αξαρλιάν έπεσε νεκρός από ρουκέτα της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, που είχε ως στόχο τον τότε υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Παλαιοκρασσά. Ήταν παράπλευρη απώλεια, είπαν οι τρομοκράτες, προσπαθώντας να δικαιολογήσουν το αθώο αίμα που έχυσαν...
1907.— Τα παλικάρια του Μακεδονομάχου καπετάν Μακούλη μαζί με το σώμα τού Σιλλού έδωσαν μεγάλη μάχη στην περιοχή τής Δοβίστας εναντίον των τούρκων στην οποία σκοτώθηκε ο Μακούλης.
1911.—Οι τουρκικές αρχές συλλαμβάνουν και βασανίζουν Έλληνα υπάλληλο τού Προξενικού γραφείου στην Κωνσταντινούπολη.
1913.—Στο Βουλγαρικόν μέτωπον συνεχίζονται οι σκληρές μάχες μεταξύ Βουλγάρων και Ελλήνων. Οι Βούλγαροι μεταφέροντες και άλλες μεραρχίας, πιέζουν τις ελληνικές δυνάμεις. «Πολλὲς φορὲς τὸ ὕψωμα 1378 στὶς κρίσιμες φάσεις τοῦ αἰματηροῦ ἀγῶνα ἄλλαξε κάτοχο. Τελικῶς παρέμεινε στὰ χέρια τῶν εὐζώνων τοῦ Βελισσαρίου, ἀφοῦ πάνω στὸ ὕψωμα αὐτὸ ἀπὸ τοὺς χίλιους ἄνδρες τοῦ Τάγματος, ἔμειναν ζωντανοὶ μόνο 275 καὶ ἕνας ἀξιωματικὸς’ ἀπὸ αὐτοὺς δὲ οἱ 200 ἦταν τραυματίες.Τελικῶς οἱ βούλγαροι ὑπέστησαν τρομακτικὲς ἀπώλειες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ ὕψωμα 1.378, ὅπου στὶς 15 Ἰουλίου ,στήθηκε ἡ Ἑλληνικὴ Σημαῖα.»
.—Ημιλαρχία της VIII Μεραρχίας, εισέρχεται στην Κομοτηνή, όπου γίνεται δεκτή από τους Έλληνες κατοίκους με ενθουσιασμό. Ήταν τότε που στο Διοικητήριο της Γκιουμουλτζίνας (Κομοτηνή) το σημερινό Δικαστικό Μέγαρο υψώθηκε και η πρώτη ύστερα από 550 περίπου χρόνια ελληνική σημαία, η ιστορική σημαία της πόλης με τα κρόσσια που την φιλοτέχνησαν βιαστικά εκείνη την ημέρα γυναίκες της πόλης της Κομοτηνής. Λίγο αργότερα, με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (28/7), η δυτική Θράκη θα περιέλθει στην βουλγαρία με αποτέλεσμα την αποχώρηση των Ελληνικών στρατευμάτων’ θα επανέλθουν οριστικά το Μάιο τού1920.
1916.—Πεθαίνει η αδελφή του Χαριλάου Τρικούπη Σοφία και η κηδεία της γίνεται χωρίς καμμία συνοδεία.
1919.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία γίνονται μικροσυμπλοκές περιπόλων.
1920.—Ο Ελληνικός στρατός καθαρίζει την περιοχή των Κούλων από άτακτους τούρκους.
.—Ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει τις Σαράντα Εκκλησίες στην Ανατολική Θράκη.
1921.—Ο Ελληνικός στρατός, έπειτα από σκληράν διήμερον μάχην, καταλαμβάνει την Κιουτάχειαν.
.— Στη Μόσχα το 3ο Συνέδριο της τής Κομιντέρν. Από τον Κολλάρωφ τον Βούλγαρο αντιπρόσωπο του ΚΚΒ, τίθεται το ζήτημα αυτονομήσεως τής Μακεδονίας, όπου περιλαμβάνονται η τού «Βαρδάρ» (Γιουγκοσλαβική), η τού «Πιρίν» (Βουλγαρική) και η τού «Αιγαίου» (Ελληνική). Ο αντιπρόσωπος και ΓΓ του ΚΚΕ, Γεωργιάδης Κ. αρνήθηκε να συμφωνήσει και προσπάθησε να ματαιώσει αυτή την επιδίωξι των Βουλγάρων. Σε λίγο ο Γεωργιάδης Κ. διώχθηκε από το ΚΚΕ. Ο Γεωργιάδης υπήρξε το μοναδικό φωτεινό παράδειγμα στο μακροχρόνια προδοτικό αγώνα των Ελλήνων κομμουνιστών κατά τής Μακεδονίας.
1922.—Η Ελληνική στρατιά στη Μ.Ασία δρα με περιπόλους.
1925.—Νέος Οικουμενικός Πατριάρχης εκλέγεται ο Νικαίας, Βασίλειος Γ’.
1938.— Ακυρώνονται οι Ολυμπιακοί Αγώνες που θα διεξήγοντο στο Τόκιο το 1940.
1942.—Εκτέλεση Ελλήνων από τους γερμανούς στο Ηράκλειο της Κρήτης.
1943.—Η καταστροφή του χωριού Ελάτη του Κεντρικού Ζαγορίου Ηπείρου. Το ξημέρωμα της 14ης Ιουλίου 1943 στην κορυφογραμμή του βουνού της Βροπίστας έκανε την εμφάνισή του ένας λόχος Γερμανών. Έχοντας εντοπίσει τη θέση που κρύβονταν οι κάτοικοι του χωριού με τη ρήψη φωτοβολίδων από τις θέσεις Βροπίστα και Λάπητο, πολυβολούν προς την κατεύθυνση των συγκεντρωμένων αναγκάζοντάς τους να κινηθούν προς τα πάνω στην θέση Πρικατσόρια. Από τη θέση αυτή θα παρακολουθήσουν την καταστροφή του χωριού. Οι Γερμανοί μπαίνουν στο χωριό, σπάζουν τις πόρτες των σπιτιών και τα πυρπολούν πυροδοτώντας την εμπρηστική σκόνη που είχαν ρίξει προηγουμένως. Καταστρέφουν το χωριό στο μεγαλύτερό του μέρος εκτός από έναν μαχαλά και την κεντρική εκκλησία. Κάποιοι από τους κατοίκους θα βρουν προσωρινά στέγη στα γειτονικά σπίτια του μαχαλά που διεσώθη και άλλοι θα φύγουν αναζητώντας στέγη και τροφή προς διάφορες κατευθύνσεις. Θα ζήσουν για χρόνια στη φτώχεια και στη δυστυχία προσπαθώντας να επιβιώσουν στις σκληρές συνθήκες της Κατοχής. Ελάτη, Η καταστροφή (Μαρτυρία) Τα γεγονότα της καταστροφής της Ελάτης περιγράφει η μαρτυρία που ακολουθεί : «..το πρωί, όπως ξυπνήσαμε, ήμασταν 7-8 άτομα και είδαμε στην κορυφογραμμή τού βουνού τής Βροπίστας να παρατάσσονται σε φάλαγγα ανά άνδρα λόχος Γερμανών. Μας είχαν εντοπίσει με τα κιάλια γιατί το βράδυ σκεπαζόμασταν με κόκκινες βελέντζες. Ο Σταύρος Έξαρχος, παλιός αξιωματικός τού στρατού, μας είπε να καλύψουμε τις βελέντζες και να φύγουμε αμέσως προς το λάκκο τής Ράχης από το πίσω μέρος για να φυλαχτούμε και να προστατευτούμε. Οι Γερμανοί από τη Βροπίστα έριξαν μια φωτοβολίδα και από την άλλη μεριά τής κορυφογραμμής τού Μιτσικελλίου (θέση Λάπητο) ανταπέδωσαν με μια άλλη φωτοβολίδα και αμέσως και άρχισαν να πυροβολούν. Η ομάδα των χωριανών στη συνέχεια έκαναν προσπάθεια να ανέβουν προς τα πάνω δηλαδή προς τη θέση Πρικατσόρια για να αποφύγουν τα πολυβόλα. Συγκεκριμένα η Αριστούλα Εξάρχου με μια βαλίτσα στην πλάτη και φορτωμένη με τις βελέντζες τού ύπνου εβάδιζε μπροστά και ανεβαίνοντας ένα μικρό αντέρισμα (διέξοδο, μονοπάτι) περνούσαν οι σφαίρες τόσο χαμηλά που ακούγονταν να χτυπάνε στα δένδρα και ο αδελφός της Σταύρος Έξαρχος τής έλεγε «Τούλα δάγκασε το χώμα και έρποντας να κατέβουμε προς το λάκο (ρέμα)». Εκεί περιμένοντας από ένα σημείο 2-3 άτομα έβλεπαν την καταστροφή που γινόταν, αφού πέρασε μισή ή μια ώρα μπήκαν οι Γερμανοί στο χωριό σπάζοντας τις πόρτες κάθε σπιτιού και ρίχνοντας μια άσπρη σκόνη στο πάτωμα ή στα στρώματα πυροβολούσαν και άναβε αυτομάτως φωτιά. Έτσι τα σπίτια λαμπαδιάζονταν και ακουγόταν ο κρότος από τους πυροβολισμούς, τα βελάσματα των ζώων που καίγονταν, καθώς και το πέσιμο τής στέγης κάθε σπιτιού. Έτσι επήλθε η καταστροφή στα τρία τέταρτα του χωριού και μόνο ένας μαχαλάς παρέμεινε άθικτος και η κεντρική εκκλησία του χωριού. Κατόπιν αυτού η ομάδα τών χωρικών που είδε τα γεγονότα κατέληξε να κοιμηθεί στο εξωκλήσι της Παναγίας. Το απόγευμα της ίδια ημέρας κατέβηκαν τρία-τέσσερα άτομα στο χωριό και συνάντησαν τις γριές Μαρίνα Εξάρχου και Γλυκερία Ζούλτη, ηλικιωμένες, οι οποίες δεν μπορούσαν. Τους είχαν βγάλει από τα σπίτια και στη συνέχεια έβαζαν φωτιά. Κατόπιν αυτού του γεγονότος οι χωρικοί δεν είχαν πού να μείνουν και άλλοι έμειναν σε γειτονικά σπίτια τού μαχαλά που δεν κάηκε και άλλοι έφυγαν προς διάφορες κατευθύνσεις. Ήταν χρόνια δυστυχίας, φτώχειας, κακομοιριάς, ταλαιπωρίας. Αυτά είναι γεγονότα τα οποία μου έμειναν χαραγμένα στη μνήμη μου και δεν πρόκειται να τα ξεχάσω ποτέ έως το τέλος τής ζωής μου».
1944.—Μέλη της ΟΠΛΑ, συμμορίτες, προβαίνουν σε εκτελέσεις και δηώσεις κατά πολιτών στην ευρύτερη περιοχή του Φενεού της ορεινής Κορινθίας.
.— Μετά δεκαημέρου βασανιστηρίων από τους κομμουνιστοσυμμορίτες, τελειώνει το μαρτύριο του ιερέα Αντώνη Αντωνίου. Το κεφάλι του βρέθηκε κυριολεκτικά θρυμματισμένο.
1949.—Οι κάτοικοι τών Πατρών διαμαρτύρονται για τη πιθανή επανεγκατάσταση Ιταλών στην πόλη τους.
1968.—Πεθαίνει, σε ηλικία 61 ετών, ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος της Βουλής Ηλίας Τσιριμώκος.
1971.—Έκρηξη, χωρίς θύματα, σημειώνεται στην Ελληνοαμερικανική Ένωση στο κέντρο της Αθήνας.
1992.—Σύνταγμα, εκτόξευση ρουκέτας από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν με στόχο τον υπουργό οικονομικών Γιάννη Παλαιοκρασσά. Από λάθος τραυματίζεται θανάσιμα ο διερχόμενος Θάνος Αξαρλιάν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Για να αποφευχθούν περιπτώσεις εμφάνισης υβριστικών σχολίων ή άλλων ποινικά κολάσιμων πράξεων, όλα τα σχόλια πριν δημοσιευτούν ελέγχονται.
Παρακαλούμε μην αποστέλετε πληροφορίες άχρηστες προς τη λειτουργία του συγκεκριμένου blog.
Τα μηνύματα είναι προσωπικές απόψεις των αποστολέων και σε καμία περίπτωση δεν εκφράζουν τους δημιουργούς ή διαχειριστές της συγκεκριμένης σελίδας.