Η εκτόξευση έγινε στις 17:32 ώρα Ελλάδας. Όλα εξελίχθηκαν ομαλά, σύμφωνα με το πρόγραμμα, έως τις 20 Ιουλίου, όταν άρχισε το δυσκολότερο σκέλος της αποστολής...
Ήταν 16 Ιουλίου του 1969 και εκατοντάδες χιλιάδες θεατές είχαν κατακλύσει τις παραλίες και τους λόφους σε απόσταση ασφαλείας από την εξέδρα εκτόξευσης στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy στη Φλόριντα. Την ίδια στιγμή ίσως και εκατοντάδες εκατομμύρια τηλεθεατές σε όλο τον κόσμο είχαν συντονίσει τους δέκτες των τηλεοράσεών τους προκειμένου να παρακολουθήσουν τη μεγάλη στιγμή της εκτόξευσης, που θα μετέφερε τους αστροναύτες Neil Armstrong, Michael Collins και Edwin “Buzz” Aldrin στη σελήνη. Το Apollo 11 αποτελούνταν από δύο βασικά τμήματα που μπορούσαν να λειτουργούν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο. Το Columbia (Περιστέρι) ήταν το κέντρο ελέγχου και πλοήγησης, που θα μετέφερε τους αστροναύτες στη σελήνη και το Eagle (Αετός) ήταν το τμήμα, το οποίο θα επιχειρούσε την προσελήνωση. Για τη μεταφορά της διαστημικής αποστολής στη σελήνη επιλέχτηκε ο γιγάντιος πύραυλος Saturn V, που είχε σχεδιάσει και αναπτύξει ο διάσημος Γερμανός επιστήμονας Wernher von Braun. Στις 16:32 (ώρα Ελλάδας), με την επιτυχή εκτόξευση του Apollo 11 τα 20 και πλέον χρόνια του σκληρού ανταγωνισμού μεταξύ της τότε Σοβιετικής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για την κατάκτηση του διαστήματος, πλησίαζε προς το τέλος του. Τρεις μέρες αργότερα το Apollo 11 περνά πίσω από τη σελήνη και εισέρχεται στην τροχιά της.
Για την προσελήνωση είχε επιλεχθεί μια συγκεκριμένη τοποθεσία στα νότια της επονομαζόμενης «Θάλασσας της Ηρεμίας», καθώς οι προηγούμενες διαστημικές αποστολές των Ranger 8, Surveyor 5 και Lunar Orbiter είχαν διαπιστώσει ότι η περιοχή ήταν σχετικά επίπεδη και δεν θα δημιουργούσε ιδιαίτερα προβλήματα στις σχεδιαζόμενες δραστηριότητες των αστροναυτών. Στις 20 Ιουλίου ο Αετός αποσυνδέεται από το Περιστέρι ξεκινώντας τη κάθοδό του προς τη σελήνη. Όμως ο υπολογιστής, που ήλεγχε την κάθοδο της διαστημοσυσκευής φαίνεται ότι το οδηγούσε προς μία περιοχή κοντά σε ένα μεγάλο κρατήρα, διάσπαρτη από μεγάλους βράχους. Με τη βοήθεια του Aldrin ως πλοηγού, ο Armstrong ανέκτησε τον έλεγχο της διαστημοσυσκευής και την προσελήνωσε με ασφάλεια στις 23:17 της 20ης Ιουλίου, έχοντας σχεδόν εξαντλήσει τα καύσιμά του, τα οποία δεν θα αρκούσαν για ελιγμούς που θα κρατούσαν για περισσότερο από 15 δευτερόλεπτα.
Στις 5:56 της 21ης Ιουλίου 1969 ο Armstrong κάνει το πρώτο του βήμα στην επιφάνεια της σελήνης διατυπώνοντας τη φράση που έμελλε να μείνει στην ιστορία: «ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα γιγάντιο άλμα για την ανθρωπότητα». Στη συνέχεια, για τις επόμενες τρεις περίπου ώρες, οι Armstrong και Aldrin ασχολούνται με το επιστημονικό τμήμα της αποστολής τους, συλλέγοντας δείγματα της σεληνιακής γης, παίρνοντας φωτογραφίες κλπ. Κατάκοποι πλέον, επιστρέφουν στον Αετό για να ξεκουραστούν και να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους για το ταξίδι της επιστροφής. Επτά περίπου ώρες αργότερα το κέντρο ελέγχου στο Χιούστον τους ξυπνάει, προκειμένου να ξεκινήσουν τις προετοιμασίες της επιστροφής. Στις 20:54 «αποσεληνώνονται», μεταφέροντας και 21,5 κιλά σεληνιακών δειγμάτων, κατευθυνόμενοι προς το Columbia. Οι Armstrong και Aldrin, εκτός από ορισμένα επιστημονικά όργανα, άφησαν στην επιφάνεια της σελήνης μια αμερικανική σημαία και μια επιγραφή με τις υπογραφές των τριών αστροναυτών και του τότε προέδρου Νίξον, που σε ελεύθερη μετάφραση λέει: «Εδώ, άνθρωποι από τον πλανήτη Γη για πρώτη φορά πάτησαν το πόδι τους στη σελήνη, Ιούλιος 1969 μ.Χ. Ερχόμαστε ειρηνικά εν ονόματι ολόκληρης της ανθρωπότητας». Η επιστροφή των αστροναυτών στη Γη έγινε στις 24 Ιουλίου με την προσθαλάσσωση του Apollo 11 στο βόρειο Ειρηνικό ωκεανό, 2.660 χιλιόμετρα ανατολικά της νήσου Wake. Τους περισυνέλεξε το αεροπλανοφόρο USS Hornet, μέσα στο οποίο βρισκόταν και ο ίδιος ο πρόεδρος Νίξον για να υποδεχτεί τους τρεις ήρωες.
Έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί εδώ ότι στο Εθνικό Αρχείο στην Ουάσινγκτον υπάρχει ένα έκτακτο υπόμνημα με τίτλο «Σε περίπτωση καταστροφής στη Σελήνη» (In Event of Moon Disaster) και ημερομηνία 18 Ιουλίου 1969. Το μνημόνιο αυτό είχε προετοιμαστεί προκειμένου να διαβαστεί από τον πρόεδρο Νίξον μπροστά στην τηλεόραση στην απευκταία περίπτωση που οι τρεις αστροναύτες για κάποιον λόγο δεν θα μπορούσαν να επιστρέψουν από τη σελήνη. Όπως είχε αποφασιστεί, μετά την ανακοίνωση αυτή, όλες οι ραδιοεπικοινωνίες με το Apollo 11 θα σταματούσαν. Καθώς δεν υπήρχαν εναλλακτικά σχέδια διάσωσης, οι τρεις αστροναύτες θα παρέμεναν αιχμάλωτοι στη σελήνη περιμένοντας να πεθάνουν, ενώ ένας ιερέας θα έστελνε τις ψυχές τους «εις την άβυσσο της θαλάσσης», όπως δηλαδή θα γινόταν σε περίπτωση θανάτου εν πλω. Δεν χρειάζεται φυσικά να πούμε ότι το μνημόνιο δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ και η διαστημική αποστολή Apollo 11 παρέμεινε στην ιστορία ως η μοναδική που μετέφερε τον άνθρωπο σε ουράνιο σώμα του ηλιακού μας συστήματος, εκτός της Γης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Για να αποφευχθούν περιπτώσεις εμφάνισης υβριστικών σχολίων ή άλλων ποινικά κολάσιμων πράξεων, όλα τα σχόλια πριν δημοσιευτούν ελέγχονται.
Παρακαλούμε μην αποστέλετε πληροφορίες άχρηστες προς τη λειτουργία του συγκεκριμένου blog.
Τα μηνύματα είναι προσωπικές απόψεις των αποστολέων και σε καμία περίπτωση δεν εκφράζουν τους δημιουργούς ή διαχειριστές της συγκεκριμένης σελίδας.