Παρότι ζω σε μια λαϊκή περιοχή, τα φανάρια από όπου περνώ κάθε πρωί και βράδυ πηγαίνοντας προς και από την δουλειά δεν έχουν επαίτες εδώ και πολλά χρόνια, ίσως γιατί ξέρουν ότι εκεί δεν έχει «ψωμί»!..
Σήμερα το πρωί, όπως τα σαλιγκάρια βγαίνουν μετά την βροχή, όλες οι διασταυρώσεις ήταν γεμάτες, όχι από έναν αλλά από δυο τρεις από αυτούς. Ίσως σε πολλούς να μην κάνει εντύπωση …αλλά πιο κάτω έχει ενδιαφέρον. Φαβιέρου και Καβάλας με πλησιάζει ο πρώτος μετανάστης, αφήνει ένα πακέτο χαρτομάντιλα στο παρμπρίζ, με το γνωστό μπιλιετάκι …έχω ένα κοριτσάκι με καρκίνο, δεν έχω λεφτά …
Να σου και ο δεύτερος σε κλάσματα δευτερολέπτου …Αλλοδαπός και αυτός καθαρίζει τα φανάρια μου και του κάνω νόημα ότι δεν θέλω για να φύγει. Πιο κάτω Θηβών και Καβάλας, να ένα ακόμη αγόρι ίδιας καταγωγής, του λέω ότι τα τζάμια είναι καθαρά και μου πετάει την πατσαβούρα στο τζάμι με νεύρα -ως τιμωρία το εκλαμβάνω- γιατί δεν του δίνω χρήματα …
Πατώ γκάζι και φτάνω στο επόμενο φανάρι, Καβάλας και εθνική Αθηνών Λαμίας. Επιτέλους τελειώνει το βάσανο των φαναριών γιατί μπαίνω εθνική. Από μακριά βλέπω μια μεσόκοπη κυρία, με την γνωστή κλαρωτή ρομπίτσα. Πεντακάθαρη, γκριζαρισμένα μαλλιά, πρόσωπο αρκετά σπασμένο για την ηλικία που την κάνω. Και εδώ είναι το ζουμί .Με πλησιάζει και μου λέει σε άπταιστα ελληνικά ….Σας παρακαλώ ότι έχετε… κρυώνω ,ένα ζευγάρι κάλτσες και μια ζακέτα θέλω να πάρω …
Ανοίγω πορτοφόλι και πριν προλάβω να δω πόσα λεφτά έχω, βλέπει το παιδικό καθισματάκι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και μου λέει ….άστο κοκόνα μου, έχεις παιδί, υγεία να χεις και πάει να φύγει …Κατά τη διάρκεια της συζήτησης βλέπω ότι έχω μόνο 5 ευρώ στο πορτοφόλι -αυτό το χαρτονόμισμα της… μονόπολης. Αμέσως της φωνάζω …αύριο το πρωί θα είστε εδώ; Και μου απαντάει …αν θέλει ο Θεός παιδί μου!!! Ανοίγει το φανάρι, φεύγω και σκέφτομαι σε όλη τη διαδρομή. Αύριο πρωί πρωί θα της πάω όχι ένα αλλά δέκα ζευγάρια κάλτσες και δυο ζακέτες. Πόση μα πόση αξιοπρέπεια μπορεί να έχει κάποιος άνθρωπος. Αυτός είναι ο Έλληνας τελικά και στα δύσκολα θα σκεφτεί τον άλλον. Βρέ που καταντήσαμε …
Να σε βρίζει ο ξένος, που μπορεί να έχει στην τσέπη πολλά περισσότερα από σένα και να σε λυπάται ο Έλληνας που σίγουρα έχει πολλά λιγότερα από ότι εσύ ….
Στα δικά μου τα φανάρια λοιπόν, από όπου δεν περνάνε πολιτικοί, βουλευτές και πλούσιοι, ο κόσμος ξέχασε την πείνα του. Στα δικά μου τα φανάρια οι γριούλες ζητάνε κάλτσες και ζακέτες .Και επειδή πλέον καταλαβαίνω τον αληθινό από τον ψεύτικο επαίτη, στα δικά μου τα φανάρια κύριοι, οι επαίτες είναι η πρώην μεσαία τάξη όπως λέτε, που θα κουτσοβολέψει το φαγητό της, αλλά θα πεθάνει από τον κρύο και το δικό σας πλέον πλεόνασμα στα κρατικά ταμεία.
Και αυτό επειδή η μεσαία τάξη προσπαθεί να είναι συνεπής στο ξεζούμισμα των φόρων σας ,προτιμά να έχει το κούτελο καθαρό όσο μπορεί στην εφορία, στον μπακάλη, στα εγγόνια ,αλλά πλέον δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στα προς το ζην!
*στο antenna.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Για να αποφευχθούν περιπτώσεις εμφάνισης υβριστικών σχολίων ή άλλων ποινικά κολάσιμων πράξεων, όλα τα σχόλια πριν δημοσιευτούν ελέγχονται.
Παρακαλούμε μην αποστέλετε πληροφορίες άχρηστες προς τη λειτουργία του συγκεκριμένου blog.
Τα μηνύματα είναι προσωπικές απόψεις των αποστολέων και σε καμία περίπτωση δεν εκφράζουν τους δημιουργούς ή διαχειριστές της συγκεκριμένης σελίδας.