Δύο παππούδες με Αλτσχάιμερ βρίσκονται στην παραλία. Καθώς περπατούν λέει ο ένας...
– Πάω να πάρω ένα παγωτό.
– Πάρε μου κι εμένα ένα, του λέει ο δεύτερος.
– Ρε φίλε, ευχαρίστως να σου πάρω, αλλά πώς να το θυμηθώ;
– Θα το λες συνέχεια από μέσα σου.
– Έγινε, τι παγωτό θέλεις;
– Κρέμα – φράουλα.
Φεύγει λοιπόν ο ένας για να πάρει τα παγωτά και καθώς προχωράει μονολογεί :
– Παγωτό κρέμα – φράουλα. Παγωτό κρέμα – φράουλα. Παγωτό κρέμα – φράουλα. Παγωτό κρέμα – φράουλα…
Καθώς έχει ήδη απομακρυνθεί του φωνάζει ο άλλος :
– Πες τους, σε παρακαλώ, να βάλουν και λίγη σαντιγί.
– Παγωτό κρέμα – φράουλα, σαντιγί. Παγωτό κρέμα – φράουλα, σαντιγί. Παγωτό κρέμα – φράουλα, σαντιγί.
– …και λίγο σιρόπι… ακούει μετά από λίγο.
– Παγωτό κρέμα – φράουλα, σαντιγί, σιρόπι. Παγωτό κρέμα – φράουλα, σαντιγί, σιρόπι. Παγωτό κρέμα – φράουλα, σαντιγί, σιρόπι. Παγωτό κρέμα – φράουλα, σαντιγί, σιρόπι…
Μετά από κανένα μισάωρο τέλος πάντων επιστρέφει κρατώντας δύο τυρόπιτες.
– Τι είναι αυτό;;; ρωτάει ο πρώτος, φανερά εκνευρισμένος.
– Οι τυρόπιτες που ζήτησες.
– Και η coca cola μου που είναι;;;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Για να αποφευχθούν περιπτώσεις εμφάνισης υβριστικών σχολίων ή άλλων ποινικά κολάσιμων πράξεων, όλα τα σχόλια πριν δημοσιευτούν ελέγχονται.
Παρακαλούμε μην αποστέλετε πληροφορίες άχρηστες προς τη λειτουργία του συγκεκριμένου blog.
Τα μηνύματα είναι προσωπικές απόψεις των αποστολέων και σε καμία περίπτωση δεν εκφράζουν τους δημιουργούς ή διαχειριστές της συγκεκριμένης σελίδας.