Η επόμενη μέρα περιλαμβάνει, όπως έχουμε δει, την απηνή δίωξη των πραξικοπηματιών (όλων των βαθμών και θέσεων) αλλά και το ξεκαθάρισμα της Δημόσιας Διοίκησης από στοιχεία μη αρεστά στον Ερντογάν και στον κύκλο του...
Από την πρώτη στιγμή ξεκίνησε το πογκρόμ και αναμένεται να συνεχιστεί και τις επόμενες εβδομάδες.
Η MIT, μόλις απελευθερώθηκε από την πολιορκία των επίδοξων πραξικοπηματιών, έχει ήδη εξαπολύσει μαζί με τις αρχές ασφαλείας, που είναι πιστές στο καθεστώς Ερντογάν, ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό όσων έχουν επισημανθεί ως οπαδοί του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος εξ αρχής δήλωσε ότι καταδικάζει το πραξικόπημα, ουσιαστικά αρνούμενος κάθε ανάμειξη σε αυτό. Βέβαιη θεωρείται επίσης η σαρωτική αλλαγή της ηγεσίας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.
Για αυτούς που φανερά αναμείχθηκαν στο πραξικόπημα, φυσικά δεν υπάρχει αμφιβολία περί της τύχης τους. Σε ό,τι φορά τους υπόλοιπους, ύποπτους συμμετοχής ή μη, θα αποτελέσουν χαρτί στα χέρια του Ερντογάν για να εξαλείψει, τελειωτικά αυτήν τη φορά, τα όποια κατάλοιπα κεμαλισμού είχαν απομείνει στις ένοπλες δυνάμεις. Η αντιπολίτευση ήταν ουσιαστικά εξαφανισμένη στη διάρκεια των κρίσιμων πρώτων ωρών, με τον ηγέτη του λαϊκού ρεπουμπλικανικού κόμματος (CHP), Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου να παρουσιάζεται με χαρακτηριστική καθυστέρηση για να καταδικάσει το πραξικόπημα.
Μπορεί αυτό να είναι πολιτικά αποδεκτό, θα αποδειχθεί όμως καταστροφικό για την αντιπολίτευση, διότι άφησε ανοιχτό το πεδίο στον Ερντογάν για να δείξει ότι αυτός είναι που αψήφησε τη σαφέστατη απειλή κατά της προσωπικής του ασφάλειας και αυτής των στενών του συνεργατών και συγγενών και εμφανίστηκε στο αεροδρόμιο Ατατούρκ με τον γιο του και τον γαμπρό του και έκανε δηλώσεις.
Επιβεβαίωσε με τον τρόπο αυτόν ότι είναι ηγέτης μεγάλου διαμετρήματος, διαθέτει την αποκαλούμενη «ηγετική στόφα» και δεν πρέπει να εκπλαγούμε αν αποφασίσει να κεφαλαιοποιήσει τα παραπάνω με προσφυγή σε κάλπες. Κάλλιστα μπορεί να απευθυνθεί στους Τούρκους πολίτες, ισχυριζόμενος ότι μόνο το ισλαμικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης AKP, είναι εγγύηση σταθερότητας στην Τουρκία, παίζοντας μάλιστα το «χαρτί» της εθνικής ενότητας και της προάσπισης της δημοκρατίας.
Αυτό θα ανοίξει διάπλατα τον δρόμο για τη μετατροπή του πολιτικού συστήματος στην Τουρκία από προεδρευόμενη δημοκρατία σε προεδρική, κάτι που αποτελεί πάγια επιδίωξη του Ερντογάν, αν και μέχρι τώρα του διέφευγε. Η πιθανότητα να την εκπληρώσει μετά την κατίσχυσή του επί των συνωμοτών, είναι πλέον πολύ μεγάλη. Ερωτήματα δημιουργεί και η στάση του Αμπντουλά Γκιουλ με την τηλεοπτική του παρέμβαση, με την ίδια μέθοδο του κινητού τηλεφώνου, που χρησιμοποίησε και ο Ερντογάν. Άραγε, θα υπάρξει πολιτικός χώρος και για τον «αγαπημένο» της Δύσης στη νέα Τουρκία;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Για να αποφευχθούν περιπτώσεις εμφάνισης υβριστικών σχολίων ή άλλων ποινικά κολάσιμων πράξεων, όλα τα σχόλια πριν δημοσιευτούν ελέγχονται.
Παρακαλούμε μην αποστέλετε πληροφορίες άχρηστες προς τη λειτουργία του συγκεκριμένου blog.
Τα μηνύματα είναι προσωπικές απόψεις των αποστολέων και σε καμία περίπτωση δεν εκφράζουν τους δημιουργούς ή διαχειριστές της συγκεκριμένης σελίδας.