Σαν σήμερα, οι εργάτες μάχονταν για ένα καλύτερο αύριο... Σήμερα γυρίζουμε πάλι στον μεσαίωνα!

1866: Τα αμερικανικά συνδικάτα ζητούν τη μείωση των εργάσιμων ωρών από δώδεκα σε οκτώ, αλλά οι εργοδότες αντιδρούν. Μπορεί η Εργατική Πρωτομαγιά καθιερώθηκε σαν παγκόσμια μέρα διεθνούς δράσης και αλληλεγγύης των εργαζομένων από το Διεθνές Σοσιαλιστικό Συνέδριο του Παρισιού στα 1890, αλλά γεννήθηκε στα 1886 στις Ηνωμένες Πολιτείες...



και οι ρίζες της βρίσκονται στην πάλη των εργαζομένων για λιγότερες ώρες εργασίας. Η πρώτη εργατική ομοσπονδία που δημιουργήθηκε μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο, στο συνέδριό της τον Αύγουστο του 1866 διακήρυττε:

«Η πρώτη και μεγάλη ανάγκη των ημερών μας, να ελευθερωθεί αυτή η χώρα από την καπιταλιστική σκλαβιά, είναι να ψηφιστεί ένας νόμος σύμφωνα με τον οποίο το οχτάωρο θα είναι η κανονική εργάσιμη μέρα σε όλες τις πολιτείες της Αμερικανικής Ομοσπονδίας».

Στην Ευρώπη, η Διεθνής Ένωση των Εργατών έκανε το οκτάωρο κεντρικό της σύνθημα. Η απόφαση του συνεδρίου της στη Γενεύη, που έγραψε ο Καρλ Μαρξ, έλεγε: «Ο νόμιμος περιορισμός της εργάσιμης μέρας είναι προκαταρκτικός όρος χωρίς τον οποίο όλες οι παραπέρα προσπάθειες για βελτιώσεις και για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης θα αποδειχτούν άκαρπες (…) το Συνέδριο προτείνει το οκτάωρο σαν το νόμιμο όριο της εργάσιμης μέρας (…) Εφόσον αυτός ο περιορισμός αντιπροσωπεύει τη γενική απαίτηση των εργατών των Ενωμένων Πολιτειών της Βόρειας Αμερικής, το συνέδριο μετατρέπει αυτή την απαίτηση σε προγραμματικό στόχο των Εργατών του Κόσμου».
Στην Αμερική, ο στόχος να ψηφιστεί νομοθεσία για το οκτάωρο κατάφερε μέχρι τα 1868 να επιτευχθεί σε έξι Πολιτείες. Όμως γρήγορα αποδείχτηκε «νεκρό γράμμα». Πέρα από το ότι οι περισσότεροι νόμοι ήταν γεμάτοι «παραθυράκια», δεν τηρούνταν κιόλας. Οι εργοδότες εκβίαζαν τους εργάτες να υπογράφουν συμβόλαια όπου θα συμφωνούσαν να δουλέψουν περισσότερες ώρες για να μείνουν στις δουλειές τους. Πολλοί μείωναν τα μεροκάματα ανάλογα με την αλλαγή ωρών. Με την οικονομική ύφεση των χρόνων 1873 - 1879 προσπάθησαν να μεγαλώσουν τη μέρα εργασίας. Στα 1883, κανόνας στις περισσότερες βιομηχανίες ήταν η δεκάωρη εξαήμερη βδομάδα. Σε πολλές περιπτώσεις οι ώρες έφταναν στις δώδεκα και τις δεκαπέντε και οι εργαζόμενοι δούλευαν ακόμα και τις γιορτές και τις Κυριακές όλο το χρόνο. Σε κάποιες περιπτώσεις οι εργάτες δούλευαν 24 ώρες συνεχώς όταν άλλαζαν βάρδια από μέρα σε νύχτα.

• Γεγονoτα

1699: Ο τσάρος πασών των Ρωσιών Μέγας Πέτρος καθιερώνει την ευρωπαϊκή ενδυμασία στη χώρα του.
1741: Ο δανός εξερευνητής Φίτους Μπέρινγκ είναι ο πρώτος Ευρωπαίος που φτάνει στην Αλάσκα. Προς τιμήν του, η θαλάσσια περιοχή μεταξύ της Σιβηρίας και της Αλάσκας ονομάστηκε Βερίγγειος Πορθμός.
1821: Διακήρυξη του Αδαμάντιου Κοραή για τη γνησιότητα του λαϊκού αγώνα στην Ελλάδα.
1965: Ορκίζεται η δεύτερη κυβέρνηση αποστατών υπό τον Ηλία Τσιριμώκο.
1968: 650.000 στρατιώτες του Συμφώνου της Βαρσοβίας εισβάλουν στην Τσεχοσλοβακία και τερματίζουν της «Άνοιξη της Πράγας».

• Γεννησεις

1941: Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, πρώην πρόεδρος της Σερβίας και κατηγορούμενος από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου.
1944: Ρατζίβ Γκάντι, πιλότος στο επάγγελμα, γιος της Ίντιρα Γκάντι. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Ινδίας από το 1984 έως το 1989 και δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας το 1991.
1949: Νικόλας Άσιμος, αντισυμβατικός τραγουδοποιός.

• Θανατοι

1940: Λέων Τρότσκι, ηγετική μορφή της «Οκτωβριανής Επανάστασης». Δολοφονήθηκε στο Μεξικό από πράκτορες του Στάλιν.