Αμάν πια με την Αμάλ!

Ηταν μια επίσκεψη με ανεκτίμητη επικοινωνιακή αξία, η οποία ωστόσο προσέκρουσε στον ύφαλο της... υπερβάλλουσας φιλοξενίας και ανετράπη... μετατρεπόμενη σε φιέστα με νότες από κιτς και υφέρποντα ψήγματα ελληνικού επαρχιωτισμού...



Αν και στρωμένος με αγαθές προθέσεις, ο δρόμος προς τα Μάρμαρα ενίοτε οδηγεί μακριά από το αρχαιοελληνικό «μέτρον άριστον» και πιο κοντά στην ανατολίτικη υπερβολή, με την εσωτερική κατανάλωση να ορίζει την ατζέντα.

Εάν ο στόχος ήταν καθαρά επικοινωνιακός και προσανατολισμένος στο εξωτερικό, τότε η τριήμερη επίσκεψη της Αμάλ Αλαμουντίν-Κλούνεϊ στην Αθήνα κρίνεται επιτυχημένη. Το πάγιο ελληνικό αίτημα για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο στην Ελλάδα ταξίδεψε σε όλες τις γωνιές της υφηλίου, έγινε πρωτοσέλιδο στον Δυτικό Τύπο και συζητήθηκε ανοιχτά στη βρετανική Βουλή. Κι όλα αυτά, χάρη στην παρουσία της κυρίας Κλούνεϊ στη χώρα μας. Επρόκειτο άλλωστε για την πρώτη μεγάλη «αποστολή για δουλειά» της 36χρονης Βρετανο-Λιβανέζας δικηγόρου μετά τον γάμο της με τον Τζορτζ στη Βενετία τον Σεπτέμβριο, πράγμα που από μόνο του αρκούσε φυσικά για να προσδώσει ακόμη μεγαλύτερη δημοσιότητα στην επίσκεψη.

Εάν λοιπόν ο στόχος ήταν η Αμάλ να γίνει «κοινωνός των ελληνικών θέσεων στο εξωτερικό» (όπως μας είχε δηλώσει προ δεκαημέρου κορυφαίο στέλεχος του υπουργείου Πολιτισμού), τότε μάλλον επιτεύχθηκε και τώρα μένει να δούμε τι άλλο θα μπορούσε να γίνει στο μέλλον προς την ίδια κατεύθυνση (ενδεχομένως, όχι πολλά).

Τον γύρο του κόσμου έκανε το φιλί της τηλεπερσόνας Ελένης Λουκά στην 36χρονη δικηγόρο έξω από τη «Μεγάλη Βρεταννία».

Η επίσκεψη ωστόσο της Αμάλ είχε και κάποιες άλλες όψεις, λιγότερο «επιτυχημένες». Παρά την ανεκτίμητη επικοινωνιακή της αξία, προσέκρουσε στον ύφαλο της υπερβολής, έχασε το μέτρο, κι έδωσε λαβή για πικρόχολα σχόλια. Και εντάξει, κάποιες συντηρητικές εφημερίδες της Βρετανίας («The Times», «Daily Mail» κ.ά.) ήταν βέβαιο πως θα αντιμετώπιζαν το θέμα ούτως ή άλλως επικριτικά και αρνητικά. Αλλωστε, ας μην ξεχνάμε πως και η θέση του Βρετανικού Μουσείου εξακολουθεί μέχρι στιγμής να είναι απολύτως αρνητική απέναντι στο ελληνικό αίτημα και οι παροικούντες το Λονδίνο υποστηρίζουν πως δεν πρόκειται να αλλάξει. Ανεξάρτητα ωστόσο από το τι θα κάνουν οι Βρετανοί, οι σκηνές που διαδραματίστηκαν στην ελληνική πρωτεύουσα παραμένουν στο άλμπουμ μιας... εκκωφαντικής επίσκεψης.

Το μεγάλο... εμπόδιο

Με μια ιδιόχειρη αφιέρωση ευχαρίστησε η Αμάλ τους εργαζόμενους στο «Βαρούλκο» για το «θερμό καλωσόρισμα και το υπέροχο γεύμα».

Η Αμάλ Αλαμουντίν-Κλούνεϊ ήρθε στην Αθήνα, παρακάθισε σε γεύματα και δείπνα, συναντήθηκε δις με την ελληνική πολιτική ηγεσία, πήγε στο «Βαρούλκο» και στο «Athens Plaza», πήγε και στο σπίτι της κυρίας Λίας Δανιόλου (στενής συνεργάτιδας του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά στο Μαξίμου)... αλλά τελικώς δεν πήγε στην Ακρόπολη καθότι... δεν είχε τα κατάλληλα παπούτσια. Κρίνοντας την επίσκεψη εκ του καθαρά νομικού αποτελέσματος (εν προκειμένω, του αποτελέσματος που έγινε γνωστό στο κοινό), η 36χρονη δικηγόρος ήρθε, είδε και απήλθε λέγοντάς μας περίπου αυτό που ήδη γνωρίζαμε: πως δηλαδή θα πρέπει να περιμένουμε έξι μήνες για να δούμε εάν το Λονδίνο θα φιλοτιμηθεί να πει οικειοθελώς το «ναι» στη διαμεσολάβηση της UNESCO για το θέμα των Μαρμάρων... και μετά βλέπουμε.

Εάν ανατρέξει κανείς στο πρόγραμμα της Αλαμουντίν στην Αθήνα με βλέμμα ελαφρώς αποστασιοποιημένο, βλέπει ένα μάλλον ρηχό τριήμερο κοινωνικών συναναστροφών και συνεστιάσεων με ελαφρές δόσεις κιτς, υπερβάλλουσας φιλοξενίας και υφέρποντος ελληνικού επαρχιωτισμού. Δεν ήταν μάλιστα λίγες οι στιγμές που η Αμάλ έδειχνε να παρακολουθεί αμήχανη το ελληνικό «πανηγύρι» που λάμβανε χώρα γύρω της. Οι αγκαλιές και τα φιλιά που δέχτηκε από την αυτόκλητη τηλεπερσόνα Ελένη Λουκά στο ξενοδοχείο όπου διέμενε στο Σύνταγμα ίσως να ήταν απλώς ένα ανώδυνο παρατράγουδο.

Κέντρο διερχομένων θύμιζε για τρεις μέρες η είσοδος του ξενοδοχείου «Μεγάλη Βρεταννία».

Οι φωτογραφίες τύπου «selfie» που έβγαλαν ωστόσο άνθρωποι από τον χώρο των ελληνικών μίντια με φόντο την Αμάλ μέσα από την αίθουσα συσκέψεων κατά τη διάρκεια της συνάντησης με τον υπουργό Πολιτισμού Κωνσταντίνο Τασούλα την Τρίτη, έδειχναν περισσότερο να ευτελίζουν το ραντεβού παρά να προσφέρουν κάτι ουσιαστικό στον κοινό σκοπό του επαναπατρισμού των Γλυπτών. Από την άλλη, και η πρεμούρα των Ελλήνων αξιωματούχων (πρώην και νυν, λιγότερο ή περισσότερο αρμόδιων για το θέμα των Γλυπτών) να φωτογραφηθούν με την κυρία Κλούνεϊ συνέβαλε κι αυτή ώστε να χαθούν τα όρια της διακριτικότητας που θα έπρεπε να χαρακτηρίζουν μια τόσο σοβαρή επίσκεψη.
Ολα τα παραπάνω αποτελούν βέβαια έως έναν βαθμό παραδοσιακά χαρακτηριστικά του καλούμενου «ελληνικού DNA», και ως τέτοια ήταν μάλλον αναμενόμενα.

Αντιθέτως, η απόφαση της κυρίας Αλαμουντίν-Κλούνεϊ να μην επισκεφτεί την Ακρόπολη, μόνο αναμενόμενη δεν ήταν. Είναι τουλάχιστον παράξενο για έναν θιασώτη της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα, ειδικά μάλιστα όταν πρόκειται για σελέμπριτι, να έρχεται στην Αθήνα και... να μην επισκέπτεται τον Παρθενώνα.

Οσο για την επίσημη δικαιολογία πως η 36χρονη δικηγόρος δεν είχε πάρει μαζί της τα κατάλληλα παπούτσια, αυτή μοιάζει περισσότερο με πρόφαση παρά με ουσιαστικό πρόβλημα ικανό να ανατρέψει το καλά οργανωμένο πρόγραμμα μιας διασημότητας. Είναι προφανές πως η κυρία Κλούνεϊ δεν θέλησε να ανέβει στην Ακρόπολη για κάποιο λόγο που δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε. Εάν το θέμα ήταν μόνο τα παπούτσια της, θα είχε διευθετηθεί εύκολα και γρήγορα. Υπάρχουν άλλωστε στην Αθήνα πολλά καταστήματα που κυριολεκτικά θα έτρεχαν να εξυπηρετήσουν την Αμάλ «κατ' οίκον», μεταφέροντας στην ανάγκη ακόμη και ολόκληρη τη βιτρίνα τους στο ξενοδοχείο όπου αυτή διέμενε.

πηγή: Εθνος