Αίσθηση έχει προκαλέσει τα τελευταία 24ωρα η είδηση ότι μία πειραματική μέθοδος «θεράπευσε» ασθενείς με...
ανίατη λευχαιμία και λέμφωμα, οι οποίοι φυσιολογικά θα είχαν μόνο λίγους μήνες ζωής αλλά έχουν επιζήσει πολλαπλάσιο χρονικό διάστημα.
Η θεραπεία αξιοποιεί τα ανοσοποιητικά κύτταρα των ίδιων των ασθενών, τα οποία αφαιρούνται, υφίστανται γενετική τροποποίηση για να «μάθουν» να αναγνωρίζουν τα καρκινικά κύτταρα και να τα καταστρέφουν και εγχέονται πίσω στον οργανισμό.
Σε μελέτη με 35 πάσχοντες από οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, το 94% είδε τον καρκίνο να εξαφανίζεται εντελώς. Σε δύο άλλες μελέτες με 40 πάσχοντες από μη Χότζκιν λέμφωμα ή χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία, τα ποσοστά ανταπόκρισης ξεπέρασαν το 80%, με περισσότερους από τους μισούς να παρουσιάζουν πλήρη ύφεση της νόσου τους.
Τα αποτελέσματα αυτά, που ανακοινώθηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας για την Πρόοδο της Επιστήμης (AAAS 2016), γέννησαν πολλές ελπίδες. Πώς έγινε αυτό το θαύμα; Και πόσο αληθινό είναι;
«Η θεραπεία με γενετικά τροποποιημένα Τ-λεμφοκύτταρα αποτελεί αντικείμενο έρευνας εδώ και πολλά χρόνια, αλλά σχετικά πρόσφατα άρχισε να δοκιμάζεται σε ανθρώπους» απαντά ο πρύτανης Μελέτιος - Αθανάσιος Δημόπουλος, καθηγητής Θεραπευτικής - Ογκολογίας - Αιματολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής του Νοσοκομείου Αλεξάνδρα.
«Αυτό έγινε εφικτό χάρη στις εξελίξεις της γενετικής μηχανικής, που στην προκειμένη περίπτωση επέτρεψαν την “εμφύτευση” στα Τ-λεμφοκύτταρα της ικανότητας να αναγνωρίζουν έναν “στόχο” που βρίσκεται πάνω στα καρκινικά κύτταρα και έτσι να ενεργοποιούνται εναντίον τους».
Η νέα τεχνολογία επέτρεψε επίσης την παραγωγή αυτών των «εκπαιδευμένων» ανοσοποιητικών κυττάρων σε επαρκή αριθμό και τους προσέδωσε την ιδιότητα να διατηρούν για καιρό (έως και 14 χρόνια, όπως ανακοινώθηκε στο συνέδριο) την ικανότητα αναγνώρισης των καρκινικών κυττάρων, γεγονός που σημαίνει ότι θα μπορούν να αντιδράσουν ξανά σε ενδεχόμενη αναζωπύρωση της νόσου.
Τα προβλήματα
Οσο καλά κι αν ακούγονται όλ’ αυτά, όμως, υπάρχουν και ορισμένα θέματα. Κατ’ αρχήν, τα «εκπαιδευμένα» κύτταρα «κινητοποιούν και μηχανισμούς φλεγμονής που έχουν συνέπειες τόσο για τα καρκινικά κύτταρα, αλλά και – σε ορισμένες περιπτώσεις ολέθριες – για τον ίδιο τον ασθενή», λέει ο καθηγητής.
Επιπλέον, «η μέθοδος έχει δοκιμαστεί προς το παρόν σε περιορισμένο αριθμό πασχόντων από πολύ συγκεκριμένες μορφές καρκίνου, κυρίως αιματολογικές (οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, λεμφώματα υψηλής κακοήθειας, πολλαπλούν μυέλωμα), οι οποίοι μάλιστα είχαν προχωρημένη νόσο και δεν ανταποκρίνονταν στις υπάρχουσες θεραπείες» συνεχίζει.
Το αν θα είναι εξίσου αποτελεσματική σε άλλες μορφές καρκίνου, όπως του μαστού ή του πνεύμονα, δεν είναι ακόμα γνωστό, αλλά η αλήθεια είναι πως υπάρχουν δυσκολίες, οι οποίες «αφορούν και την επιλογή του κατάλληλου “στόχου” πάνω στα καρκινικά κύτταρα, ώστε τα Τ-λεμφοκύτταρα να αναγνωρίζουν μόνο αυτά και να μην καταστρέφουν και τα υγιή», προσθέτει.
Παρ’ όλα αυτά, «τα αποτελέσματα που έχουν επιτευχθεί μέχρι σήμερα αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας ότι η μέθοδος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σε αυτές τις μορφές καρκίνου. Εξάλλου, η χρήση φαρμάκων που εκμεταλλεύονται το ανοσοποιητικό σύστημα έχει δώσει τα τελευταία χρόνια πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα σε καρκίνους όπως το μελάνωμα, ο καρκίνος του πνεύμονα, του νεφρού κ.λπ.» προσθέτει.
Το κόστος επίσης είναι πιθανό να αποτελέσει πρόβλημα. «Οι διαδικασίες αυτής της θεραπευτικής μεθόδου είναι ιδιαίτερα περίπλοκες και απαιτούν υψηλή τεχνολογία και εξειδίκευση, επομένως έχουν ιδιαίτερα υψηλό κόστος» λέει ο δρ Δημόπουλος.
Θέλει τον χρόνο της
Τι σημαίνουν πρακτικά όλ’ αυτά; Οτι «η μέθοδος δεν αναμένεται να είναι ευρέως διαθέσιμη σύντομα, καθώς υπάρχουν ακόμα πολλές παράμετροί της που πρέπει να βελτιωθούν» προσθέτει. «Οπως συμβαίνει με κάθε νέα θεραπεία, έτσι και γι’ αυτή απαιτείται χρόνος ώστε να φανούν τα αποτελέσματα και να συγκριθεί με τις υπάρχουσες θεραπείες άλλα και με άλλες, νεότερες, που βρίσκονται στο στάδιο της ανάπτυξης και επίσης δείχνουν σημαντική αποτελεσματικότητα».
Επομένως, «στο όχι πολύ μακρινό μέλλον θα κριθεί ποια είναι η θέση των διαφόρων θεραπειών, συμπεριλαμβανομένης της συγκεκριμένης μεθόδου, και σε ποιους αρρώστους θα μπορούσε μια θεραπεία να εφαρμόζεται με το μεγαλύτερο δυνατόν όφελος και τον μικρότερο κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών» καταλήγει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Για να αποφευχθούν περιπτώσεις εμφάνισης υβριστικών σχολίων ή άλλων ποινικά κολάσιμων πράξεων, όλα τα σχόλια πριν δημοσιευτούν ελέγχονται.
Παρακαλούμε μην αποστέλετε πληροφορίες άχρηστες προς τη λειτουργία του συγκεκριμένου blog.
Τα μηνύματα είναι προσωπικές απόψεις των αποστολέων και σε καμία περίπτωση δεν εκφράζουν τους δημιουργούς ή διαχειριστές της συγκεκριμένης σελίδας.