Την εβδομάδα που πέρασε, μετά βαΐων και κλάδων, παρουσιάστηκε η γαλλογερμανική πρωτοβουλία για την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων. Η σχετική εκδήλωση έγινε στο Παρίσι, με τη συμμετοχή Γάλλων και Γερμανών υπουργών, καθώς και του προέδρου Ολάντ. Δεν είναι σίγουρα τυχαίο ότι την επόμενη ημέρα, στις εαρινές προβλέψεις του ΟΟΣΑ για την παγκόσμια οικονομία, η σημαντικότερη αναθεώρηση αφορούσε την Ευρωζώνη (-0,6% το ΑΕΠ φέτος, από προηγούμενη πρόβλεψη -0,1%) με τη μεγαλύτερη επιδείνωση να.....
αφορά τη Γαλλία (-0,3% από +0,3%).
Άκρως ανησυχητικά είναι και τα στοιχεία στη Γαλλία για την ανεργία συνολικά (κατέγραψε ιστορικό ρεκόρ τον Απρίλιο) και ειδικότερα μεταξύ των νέων, όπου το ποσοστό υπερβαίνει κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες τον κοινοτικό μέσο όρο (26,5% έναντι 23,5%). Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν χθες, το ποσοστό ανεργίας στην Ευρωζώνη ενισχύθηκε για έναν ακόμα μήνα κατά 0,1 ποσοστιαία μονάδα, φθάνοντας τον Απρίλιο το 12,2%, ενώ 12 μήνες νωρίτερα βρισκόταν στο 11,2%. Μόνο τον Απρίλιο, 95.000 άνθρωποι εντάχθηκαν στις τάξεις των ανέργων και το σύνολο έφτασε τα 19,4 εκατομμύρια. Εξ' αυτών, τα 3,6 εκατ. άνεργοι είναι κάτω των 25 ετών, με αποτέλεσμα το ποσοστό για την Ευρωζώνη να διαμορφώνεται στο 24,4%.Στην Ιταλία το ποσοστό ανεργίας είναι το υψηλότερο των τελευταίων 36 ετών και η ανεργία των νέων έφτασε το 40%. Στον αντίποδα, η Αυστρία έχει το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας (4,9%) και την ακολουθεί η Γερμανία (5,4%), η οποία παρουσιάζει και το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας νέων (7,5%).
Ίσως γι' αυτό, το σχέδιο που παρουσιάστηκε ακούγεται πολύ? γερμανικό. Στηρίζεται στην αξιοποίηση των 6 δισ. ευρώ που έχουν δεσμευτεί από τον επόμενο κοινοτικό προϋπολογισμό. Αυτά θα δοθούν ως εγγυήσεις στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, για να τα «μοχλεύσει» και να χρηματοδοτήσει δάνεια 60 δισ. ευρώ προς επιχειρήσεις που θα προσλαμβάνουν νέους. Θα επιδιωχθεί, επίσης, να δημιουργηθεί πρόγραμμα υποτροφιών αντίστοιχο του Erasmus, που θα χρηματοδοτεί τη μαθητεία σε θέσεις εργασίας στο εξωτερικό.
Την επόμενη ημέρα παρουσιάστηκε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του νέου υποδείγματος, η πρωτοβουλία της BMW να εκπαιδεύσει για ένα χρόνο στο Μόναχο 25 νέους Ισπανούς ανέργους. Την προηγούμενη εβδομάδα ο υπουργός Σόιμπλε είχε υπογράψει διμερείς συμφωνίες με Ισπανία και Πορτογαλία για τη χρηματοδότηση παρόμοιων προγραμμάτων από τη γερμανική κρατική τράπεζα KfW. Αντίστοιχες συμφωνίες αναμένεται να υπογραφούν με Ιταλία και Ελλάδα.
Είναι προφανές ότι με ετήσιο ρυθμό πρόσληψης 25 νέους ανά πολυεθνικό κολοσσό, δεν λύνεται το πρόβλημα της ανεργίας των νέων. Ακόμα και αν τα προγράμματα μαθητείας διαδοθούν, θα έχουν αξία ως προς τις γνώσεις που προσφέρουν, αλλά ενδέχεται ακόμα και να βλάψουν μακροπρόθεσμα τις οικονομίες. Δημιουργούν ακόμα μια ταχύτητα εργαζομένων χαμηλά αμειβόμενων και χωρίς σταθερή θέση. Όλοι αυτοί θα πάψουν να καταγράφονται στους ανέργους. Δεν θα έχει λυθεί, όμως, το πρόβλημα της «απώλειας μιας ολόκληρης γενιάς», στο οποίο αναφέρθηκε στην εκδήλωση της Τρίτης ο υπουργός Σόιμπλε.
Οι χαμηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας δεν πρόκειται να δώσουν την απαιτούμενη ώθηση στις οικονομίες, που χειμάζονται από τις πολιτικές λιτότητας και την ύφεση. Αντιθέτως θα ασκήσουν πιέσεις για ακόμα χαμηλότερους μισθούς στους υπόλοιπους εργαζομένους. Ακόμα και αν βελτιωθούν οι συνθήκες πρόσβασης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στη ρευστότητα της ΕΚΤ, τα οφέλη δεν θα είναι μεγάλα: Οι περισσότερες επιχειρήσεις στον Νότο δεν επενδύουν γιατί δεν έχουν σε ποιον να πουλήσουν. Η καγκελάριος Μέρκελ συνεχίζει να επιβάλλει πολιτικές αντιμετώπισης της κρίσης που εστιάζουν στην παραγωγή (ανταγωνιστικότητα), ενώ το πρόβλημα είναι η έλλειψη κατανάλωσης (χαμηλή ζήτηση).
Το λάθος αυτό προσπαθεί να αντιμετωπίσει ο πρόεδρος Μπαρόζο, που την Τετάρτη παρουσίασε το «δόγμα» του - ένα ακόμα λάθος: Ο Βορράς θα ενισχύσει τη ζήτηση στην οικονομία και ο Νότος θα προωθήσει νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις, όμως, σχεδόν σε κάθε περίπτωση προκαλούν μείωση σε εισοδήματα εργαζομένων, ενώ τα οφέλη είναι αόριστα και χρειάζονται χρόνο. Όσο οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παραμένουν παραμένουν εγκλωβισμένες στη νεοφιλελεύθερη προσέγγιση, η κρίση θα συντηρείται.
Για να τονωθεί η ζήτηση δύο τρόποι υπάρχουν: Να αυξηθούν οι μισθοί ή να γίνει πιο επεκτατική η δημοσιονομική πολιτική (αύξηση δαπανών ή μείωση φόρων). Την Τετάρτη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε επισήμως το πρώτο από τη Γερμανία (αυτό άλλωστε είναι το πρώτο ήμισυ στο «δόγμα Μπαρόζο»). Η απάντηση, όμως, δείχνει να είναι ένα? ξερό «nein». Όσο για την υιοθέτηση περισσότερο επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής, αυτή προφανώς αποκλείεται σε μια περίοδο δημοσιονομικής εξυγίανσης. Το μέγιστο που αποδέχθηκε το Βερολίνο ήταν η διετής παράταση για την προσαρμογή, σε Γαλλία και Ισπανία.
Προκειμένου να χρηματοδοτηθεί κάτι περισσότερο χρειάζονται κεφάλαια και αυτά μπορούν να προκύψουν μόνο μέσω νέων εργαλείων (π.χ. Ευρω-ομόλογα). Η καγκελάριος Μέρκελ εμφανίστηκε, όμως, κάθετη, εξηγώντας ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει όσο οι αποφάσεις για τη διαχείριση των πόρων λαμβάνονται σε εθνικό και όχι κοινοτικό επίπεδο. Όσο, δηλαδή, διατηρείται η εθνική κυριαρχία επί της δημοσιονομικής πολιτικής. Γι' αυτό ήταν τόσο σκυθρωπός ο πρόεδρος Ολάντ...
*στην Ημερησία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Για να αποφευχθούν περιπτώσεις εμφάνισης υβριστικών σχολίων ή άλλων ποινικά κολάσιμων πράξεων, όλα τα σχόλια πριν δημοσιευτούν ελέγχονται.
Παρακαλούμε μην αποστέλετε πληροφορίες άχρηστες προς τη λειτουργία του συγκεκριμένου blog.
Τα μηνύματα είναι προσωπικές απόψεις των αποστολέων και σε καμία περίπτωση δεν εκφράζουν τους δημιουργούς ή διαχειριστές της συγκεκριμένης σελίδας.