Πρώτο σοκ... Περιμένω έξω από την πόρτα του νηπιαγωγείου για να τελειώσει η σχολική γιορτή και ακούω ξαφνικά τους μπόμπιρες να τραγουδούν το ποτέ θα κάνει ξαστεριά...
Χαμογελώ και σκέφτομαι... τι μπορεί να ξέρουν αυτά τα πλασματάκια για την ιστορία αυτού του τραγουδιού. Δεύτερο σοκ... Ανοίγει η πόρτα και βλέπω τα μικρά με ένα κόκκινο γαρύφαλλο στα χέρια. Mε πλησιάζει ο μικρός μου και μου λέει...
Μαμά αυτό το λουλουδάκι είναι για να το πάω στο Πολυτεχνειο...Εγκεφαλικό!
Που θα πάω ένα 5χρονο τέτοιες μέρες; Και τα σοκ διαδέχονται το ένα το άλλο... Μαμά αυτό το λουλουδάκι, είναι οι ψυχούλες από τα παιδάκια που τους πάτησε ένα μεγάλο αυτοκίνητο με όπλα όταν είχαν ανέβει πάνω στα κάγκελα του σχολειού τους και φώναζαν για την Ελευθερία...
Γιατί μαμά-μου λέει ο μικρός μου-αυτά τα παιδάκια δεν ήταν κακά αλλά ζητούσαν να μάθουν όλοι γράμματα και να έχουν όλοι φαγάκι στα σπίτια τους. Και ξέρεις μαμά αυτά τα παιδάκια έγιναν τα χελιδόνια της ελευθερίας για αυτό λέμε το τραγουδάκι: Ένα το χελιδόνι.... Μαμά ποτέ θα με πας στο πολυτεχνείο;;;
Άφωνη τι να πω σε ένα πεντάχρονο ,που με την αφοπλιστική του ειλικρίνεια με έκανε και πάλι να ντραπώ για αυτά που γίνονται τα τελευταία χρόνια στον εορτασμό του Πολυτεχνείου από τους ανθρώπους της δικής μου γενιάς , της προηγούμενης και αρκετών επόμενων;
Να του πω ότι μόνο αυτός σκέφτεται πια τόσο αθώα και ότι αρκετοί από αυτούς που πάλεψαν για την ελευθερία μας , συνεχώς την αμαυρώνουν με τις πράξεις τους; Να του πω ότι σήμερα οι περισσότεροι από αυτούς που καταθέτουν στεφάνια φέρουν και την ταμπέλα ενός κόμματος και οι αγνές προθέσεις της νιότης τους, χάθηκαν; Να του πω ότι αρκετοί περιμένουν πως και πως αυτή τη μέρα για να βγάλουν τα απωθημένα τους να κάψουν και να λεηλατήσουν; Να του πω ότι κάθε χρονιά χιλιάδες αστυνομικοί προσπαθούν να διαφυλάξουν το αυτονόητο;
Το θέμα όμως δεν είναι τι θα πεις σε ένα αθώο παιδί για το Πολυτεχνείο, γιατί αυτή είναι δουλειά δικιά μας, των γονιών και των δασκάλων. Το θέμα είναι να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτή η μέρα και να την τιμήσουμε εμείς οι ‘’σοφοί μεγάλοι’’ όπως της αξίζει, χωρίς άλλο αίμα, χωρίς κομματικές ταμπέλες, αλλά με ευλάβεια..........
*η Λίλιαν Τσουρλή είναι δημοσιογράφος του δελτίου ειδήσεων του ΑΝΤ1/στο antenna.gr
Να του πεις την αλήθεια.Πως κανένα μεγάλο αυτοκίνητο με όπλα,δεν πάτησε κανένα παιδάκι στο σχολείο του.Καλό θα είναι να το πεις και στη δασκάλα του,για να μην μαθαίνουν ψέματα στα παιδά μας.
ΑπάντησηΔιαγραφή